Dualizm Percepcji i Rzeczywistości

Życie - Świadomość - istnieje w postaci abstrakcyjnego zbioru procesów zachodzących w pewnych partiach mózgu, który to zbiór nie posiada wyraźnych granic, chociaż jednocześnie nie jest nieograniczone. Mimo byciem abstrakcyjnym zbiorem procesów prawdziwe życie jest ściśle zależne od istnienia fizycznego, obiektywnie weryfikowalnego medium. Zaś doświadczenia Świadomości są ściśle zależne od sygnałów, których powstanie jest ściśle sprowokowane przez obiektywną rzeczywistość dookoła każdego z nas, a w dodatku każdy taki sygnał z osobna może być zaobserwowany oraz zmierzony. Zaobserwowany, zmierzony i zrozumiały na tyle, że te same zasady działania wykorzystujemy do budowy otaczającej nas technologii.

Prawdziwe życie jest tożsame z doświadczaniem. Aby doświadczenia były dobre, musimy je kształtować. Kształtowanie doświadczeń jest tożsame z podejmowaniem decyzji oraz kontrolą działań w sposób adekwatny do naszej własnej sytuacji, do naszej własnej perspektywy oraz do naszych własnych potrzeb. Dlatego subiektywny komponent podejmowania dezycji jest czymś niezbywalnym. Mało tego, aby decyzje były podejmowane sprawnie i korzystne, subiektywny komponent tego procesu musi być dojrzały oraz wyraźnie ukształtowany, ponieważ sprawne podejmowanie decyzji wymaga dogłębnego zrozumienia swoich celów, które następne trzeba zarówno konsekwentnie komunikować jak i konsekwentnie do nich dążyć.

Nie ma jednak istoty żywej o doskonałej percepcji. I nie mamy tutaj na myśli rozdzielczości ani zakresu dynamicznego organów zmysłowych. Sama interpretacja sygnałów z organów zmysłowych jest obarczona błędem, którego całkowite wyeliminowanie nie jest możliwe, a zmniejszanie błędu postrzegania wymaga regularnego treningu. Jest bardzo ważnym, aby o tym pamiętać, ponieważ chrzeslamiści zazwyczaj nie przechodzą wielokrotnie przez cykl wiary i wiedzy, a co za tym idzie, w ich obszarze percepcji nie znajduje się prawda. Ograniczają się oni jedynie do dostrzegania dogodnych dla nich korelacji, które są wystarczające by przetrwać, a które stanowią wygodną wymówkę do prowadzenia walki politycznej oraz kulturowej z innymi ludźmi. Wystarczy jednak zacząć szkolić się w malarstwie realistycznym, aby dostrzec jak bardzo zakłamana i uproszczona jest percepcja istoty prawdziwie żywej. Tego typu sztuka, jeżeli pamiętamy iż nadal mamy do czynienia z bardzo wąskim zakresem obserwacji, pozwala nam dostrzec jak bardzo otaczająca nas rzeczywistość jest skomplikowana bardziej, jest zniuansowana bardziej oraz o wiele trudniejsza do poprawnej dokumentacji, aniżeli większość ludzi na świecie próbuje nam wmówić. Sporty również potrafią nauczyć nas lepszego postrzegania rzeczywistości. Często zdarza się, iż ludzie bardzo mocno ruszają swoim ciałem w pionie podczas biegu, ponieważ mocny ruch głowy tworzy u nas wrażenie szybszego poruszania się. Jednak wykonywanie wielokrotnych pomiarów przy jednoczesnej celowej zmiane techniki może nam otworzyć przysłowiowe oczy.

Zupełnie innym typem radzenia sobie z dualizmem percepcji i rzeczywistości jest zamiast trenować i przekształcać swoją percepcję, to zaakceptować jej charakterystykę. W kendo konieczne jest specyficzne ułożenie stóp, które jest dość nienaturalne. Dlatego często podczas treningu mówi się zarówno o tym, jaki efekt obiektywnie należy uzyskać, jak również jakiego wrażenia można oczekiwać z czucia. Niektóre ruchy, gdy są poprawnie wykonane, będą sprawiać trenującemu wrażenie znacznie przesadzonych, inne zaś będą sprawiały wrażenie ledwie wykonanych. Taka sytuacja uczy nas, że korzystym jest uczyć się jakie coś jest obiektywnie, przy jednoczesnym uczeniu się jakie wrażenia w różnych sytuacjach to na nas wywołuje. Pozwala to nam realizować czynności nie bezpośrednio w oparciu o nasze subiektywne wrażenia, lecz w oparciu o pewną metaanalizę wrażeń. W ten sposób możemy wręcz pokonać niektóre wady wrodzone. Przykładowo jeżeli ktoś ma szalejący błędnik, przez który ma trudności z wykonywaniem ćwiczeń na równowagę albo odczuwa niemal paraliżujący strach wchodząc po drabinie, może za pomocą takiej metaanalizy stopniowo trenować kontrolowanie swojego ciała w takich sytuacjach.