Oświecenie

Oświecenie jest momentem dostrzeżenia, iż coś co uznawaliśmy za prawdę lub oczywistość było tylko płytką lub wręcz błędną intuicją. Oświecenie jest również momentem poszerzenia naszej Rzeczywistości Subiektywnej o nowe, nieznane wcześniej obszary. Oświecenia najczęściej zaznajemy, gdy uczymy się lub trenujemy coś z bardzo dużą intensywnością i po długim okresie braku wyraźnych postępów mimo dużego zaangażowania jakiś pozornie nieznaczący detal sprawi, iż nasze doświadczenie związane z treningiem nagle znacznie się poszerzy. Tego typu doświadczenia nie da się zaplanować, ani nie da się go wymusić. Jedyny sposób, aby go uzyskać jest utworzyć sobie czas i przestrzeń, w którym to oświecenie może spontanicznie się pojawić.

Typowym rodzajem tego typu oświecenia jest doświadczenie oczyszczenia myśli, dzięki któremu ciało człowieka osiąga znacznie większą sprawność. Jedno ze świadectw mówi o bąbelku powietrza, które uciekło i zatrzymało się na oku podczas nurkowania w basenie. Fakt, że była to sytuacja zupełnie nieoczekiwana oraz fascynacja przejrzystością obrazu przy patrzeniu przez taki bąbelek sprawiła, iż nurek całkowicie zapomniał o trudach pływania na jednym oddechu. Ostatecznie nurek uderzył głową w ścianę na drugim końcu basenu będąc tym bardzo zaskoczony. Do tej pory na jednym oddechu z trudem był wstanie przepłynąć chociażby połowę długości, a tym razem nawet nie dostrzegł, iż zbliża się do końca basenu. Z taką lekkością przepłynął ten dystans. Innymi, chociaż nadal podobnymi sytuacjami mogącymi dać oświecenie to, gdy człowiek zdobywa obce mu pokłady siły i lekkości w działaniach na skutek bardzo silnego pragnienia osiągnięcia celu, furii, fascynacji albo miłości. Ważnym jest, aby zrozumieć iż co jest w nas, jest w nas. Jednocześnie nie poprzestawać na samym intelektualnym aspekcie takiego oświecenia, lecz szukać sposobów by zacząć kontrolować takie stany umysłu, by móc z nich celowo korzystać.

Innym rodzajem oświecenia jest dostrzeżenie podobieństw oraz zależności między pozornie całkowicie różnymi dziedzinami. Ten typ oświecenia jest dość częsty o filozofów, którzy z jednej strony oddają się głębokiej nauce w dziedzinach ścisłych, a z drugiej podejmują się różnych aktywności i zaczynają dostrzegać niemal niezawodne analogie między ich pracą teoretyczną, a tym co się dzieje dookoła. Ten typ oświecenia ma ten problem, że często jest wybiórczy i pojawia się w etapach. Zatem osoba, zazwyczaj doznaje jakiegoś głębokiego, lecz wąskiego oświecenia, które drastycznie zmienia jej świadopogląd. Zaś dopiero otwarcie się na nową wiedzę i doświadczenia pozwala przejść przez kolejne, często dużo łagodniejsze oświecenia, które jej światopogląd naprawiają oraz wzbogacają.

Istnieją również inne źródła oświecenia, w tym związane z głęboką medytacją, transem, wrażeniem wychodzenia z ciała oraz innymi formami przejmowania pełnej i często fantazyjnej kontroli nad naszym umysłem, nad naszą Rzeczywistością Subiektywną.