Potrzeby
Świadomość nie istnieje samodzielnie lecz zawsze w sposób emergentny pojawia się w ośrodku, które posiada odpowiednie ku temu cechy. W przypadku zwierząt i ludzi takim ośrodkiem jest w odpowiednio rozwinięty mózg.
O ile bez Świadomości nie możemy mówić o życiu ani potrzebach w inny sposób jak metaforyczny, to faktem jest iż właśnie to otoczenie, to medium, w którym Świadomość się pojawiła determinuje jej potrzeby.
U ludzi potrzeby możemy podzielić na dwie grupy:
- potrzeby ciała
- potrzeby umysłu
Potrzeby ciała to nie tylko potrzeby fizjonomiczne, ale również potrzeby sensoryczne i stymulacji:
- potrzeba ciszy
- potrzeba hałasu
- potrzeba ciemności i monochromatyczności
- potrzeba światła i kolorów
- potrzeba subtelnego smaku
- potrzeba wyrazistego smaku
- potrzeba odpoczynku od stymulacji seksualnej
- potrzeba stymulacji seksualnej
- potrzeba zmęczenia się
- potrzeba odpoczynku
- potrzeba głodu
- potrzeba najedzenia się
- potrzeba powstrzymywania reakcji i odruchów
- potrzeba wypróżniania się
Jak widać już samo ciało generuje potrzeby, który gdyby nie były rozłożone w czasie, to były by z sobą sprzeczne.
Podobnie jest z potrzebami umysłu, takimi jak:
- potrzeba samotności
- potrzeba interakcji z innymi
- potrzeba pustelnicza
- potrzeba przebywania w tłumie
- potrzeba kontroli
- potrzeba przekazania kontroli i odpowiedzialności
- potrzeba wolności
- potrzeba stosowania się do zasad narzucanych z zewnątrz
- potrzeba eksperymentowania
- potrzeba bezpieczeństwa
- potrzeba odkrywania
- potrzeba zaufania i oparcia się o czyjąś wiedzę i doświadczenie
- potrzeba równości w społeczeństwie
- potrzeba bycia wyżej lub niżej w hierarchii w społeczeństwie
Kluczem do mądrego zaspokajania potrzeb jest zrozumieć zależności między nimi oraz ich zmienność w czasie, jak również w zależności od sytuacji. Drugim kluczem jest, aby wypracować sobie empatię pozwalającą intuicyjnie rozumieć, że to samo dotyczy również innych. Trzecim kluczem jest zaś zrozumieć, że nie tylko jest faktem, iż każdy człowiek różni się choć trochę od innych (chociaż nadal jest między nami wiele podobieństw), lecz wręcz każdy człowiek potrzebuje w swoim otoczeniu różniących się od siebie ludzi.
Ostatecznym pytaniem nie jest, czy zaspokajanie potrzeby jest dobre, ponieważ fundamentalnie i samo z siebie zaspokajanie potrzeb jest dobre. Pytaniem jest: jakie są prawne, społeczne, organizacyjne oraz technologiczne ograniczenia zaspokajania potrzeb tak, aby z jednej strony nie odbierać sobie możliwości zaspokajania przyszłych potrzeb, a z drugiej aby nie dokładać niechcianych potrzeb innym ludziom. Przykładowo stosowanie substancji psychoaktywnych często ma właśnie taki efekt, że potęguje przyszłe potrzeby ich zażywania w skali i sile, że odbieramy sobie nimi możliwość osiągnięcia zaspokojenia w przyszłości.
Miej na uwadze, że każda czynność oraz brak działań ma swoje konsekwencje. Dlatego mądry człowiek zawsze patrzy zarówno na to co jest za następnym zakrętem, jak również na to, gdzie droga ostatecznie prowadzi.