Przytomność

W języku polskim mamy odrębne pojęcia świadomości i przytomności. W języku angielskim są to odpowiednio consciousness i awareness. Lingwistyczne zamieszanie tworzy fakt, że w języku angielskim używa się fundamentalnie poprawnego określenia self-awareness zaś w języku polskim przyjęło się mylące słowo samoświadomość.
Pojęcie przytomności określa zdolność do tworzenia abstrakcyjnego modelu i konfrontowania z nim sygnałów wejściowych. Przykładowo, gdy lekarz pyta się pacjenta ile widzi palców, wtedy pacjent musi wykazać się przytomnością, aby stwierdzić ile palców ten lekarz pokazuje. Jeżeli pacjent poprawnie odpowie oznacza to funkcjonowanie wielu etapów: od odbioru bodźców wizualnych, poprzez przetworzenie ich przez system dopasowujący bodźce wizualne do wzorców kategoryzujących palce, aż po werbalizację odpowiedzi. Jednakże taki sam ciąg przetwarzania jest możliwy w wykonaniu maszyny nie tworzącej świadomości. Obserwujemy to chociażby w inteligentnych systemach monitoringu, które potrafią rozpoznawać ludzi mimo iż same nie tworzą subiektywnych doświadczeń, które tej przytomności nadawałoby znaczenie.

Samo-przytomność zatem oznacza, że byt tworzy model swojej własnej egzystencji i rozróżnia tą egzystencję od obiektów poza nią. Jest to cecha dostępna między innymi dla ludzi, zwierząt oraz robotów sprzątających. Dla Świadomości jest jednak możliwe, aby doświadczać doznań w sposób pozbawiony modelu własnej egzystencji. Ma to miejsce w przypadku niektórych zwierząt, ludzkich dzieci w początkowym okresie po narodzinach, a także później na skutek np transu, choroby lub pod wpływem niektórych środków psychoaktywnych.